قسمت دوم : باور کن میخوام برگردم!

در این مرحله ی سخت وقتی پذیرش رو میگیرین باید برین سایت سفارت کشوری که میخواین برین ببینین چقدر قبل از شروع کورستون میتونین برای ویزا اقدام کنین. کانادا و آمریکا فکر میکنم سه ماه باشه. حالا نکته ی مهم ویزای دانشجویی اینه که شما باید نشون بدین که برنامه ندارین بعد از درستون بمونین توی کشور میزبان. حتی اگه میخواین بمونین. اگه آفیسر قانع نشه که شما میتونین خودتون رو طی تحصیل ساپورت کنین و بعدش برمیگردین بهتون ویزا نمیده. برای قانع کردن چندتا چیز لازمه: سند ملک یا هرچی به نام شما، نامه ی گردش مالی 4ماهه بانک کسی که قراره ساپورتتون کنه که موجودیش حداقل یه سال زندگیتون و هزینه دانشگاهتون رو داشته باشه، و statement of purpose که بهش میگیم. اس.او.پی. درمورد سند ضمن اینکه خودتون حداقل یکی داشته باشین که نشون بده اینجا چیز میز دارین که بهش برگردین، اگه ساپورترتون هم سند داره اونا رو هم بذارین. اگه مدارک شغلی مهمی هم هست که میتونه به تضمین کسی که ساپورتتون میکنه کمک کنه اونم بذارین. درمورد گردش مالی بعضی کشورها سخت تر میگیرن، بعضی ها آسون تر. مثلا میدونم که انگلستان واسه هر مبلغ زیادی که به حساب واریز شده دلیل میخواد، که بگین این حقوق فلانجا ست، این فلانه اون بیساره. ولی کانادا فقط میخواد ببینه شما گردش مالیتون جوری هست که بتونین هزینه هاشو بدین. هزینه زندگی هر کشوری هم فرق داره، ضمن هزینه سالانه دانشگاه باید سرچ کنین ببینین سالانه هرکشور به طور متوسط چقدره هزینه زندگیش. یه چیز هم اینکه باید ببینین سفارتتون چه بانکهایی رو قبول داره. انگلستان فقط پاسارگاد و پارسیان رو قبول داره، که بقیه کشورها هم گویا باهاشون اوکین. نکته مهم بعدی اس.او.پی ه. این باید حداقل یه صفحه باشه و به آفیسر نشون بده که 1.شما نیاز دارین به هر دلیل قانع کننده ای که میتونین از خودتون تولید کنین برین خارجه این درس رو بخونین و 2.به هر دلیل قانع کننده ای که میتونین از خودتون تولید کنین بعد از اینکه درستون تموم شد برمیگردین کشور عزیزتون. توی این نامه اگه گپ تحصیلی دارین باید بگین چه غلطی داشتین میکردین، کارهای مرتبط با رشتتون رو بگین، بگین چرا این رشته چرا این کشور چرا این دانشگاه، و اینکه کلا چرا میخواین برین و برگردین. گوگل که بکنین نمونه های خیلی زیادی از اس.او.پی. هست که پیشنهاد میکنم قبل نوشتن تعداد زیادیشو بخونین که بدونین چی قراره بگین. اما به هیچ وجه کپی مپی نکنین. اوکیه که مدل جمله رو استفاده کنین اما خود جمله ها رو کپی نکنین. در کنار اینها چندتا فرم باید پر کنین، ترجمه مدارک تحصیلیتونو بفرسین، سابقه کارهای مرتبطتون رو ضمیمه کنین و هر چیز اضافه ای که توی سایت سفارت نوشته شده. اگه سوالی داشته باشین سفارتها معمولا یه آنلاین چت یا ایمیل دارن که میتونین ازشون بپرسین. اوه راستی، واسه سفارت هم باید پول بدین. بستگی به کشوری که میخواین برین یا فقط باید برین انگشت نگاری یا باید هم برین انگشت نگاری هم مصاحبه. استرالیا تا این اواخر که اصلا مصاحبه نداشته مثلا، کانادا بستگی به کیست داره، انگلستان هم مصاحبه داره. این پولی که به سفارت میدین مال انگشت نگاریه و فک میکنم 200-300 دلار باشه، باز توی سایت سفارت کشور مربوطه چک کنید.

مدارکتون رو که کامل بفرستید و پول رو بدید، بسته به کشورتون، یا میگه یه ماه وقت داری بری انگشت نگاری یا میگه تا یه زمان مشخصی وقت بگیر که بری انگشت نگاری. کانادا مثلا میگه تا فلان وقت هروقت تونستی بیا، آمریکا ولی فکر کنم وقت میخواد. دقیقا واسه این دو تا کشور و انگلستان که سفارت توی ایران ندارن میتونین برین ترکیه، دوبی، بعضا ارمنستان، گرجستان و ابوظبی. این مرحله به هیچ وجه ربطی به قبولی یا ردتون نداره. انگشت نگاری هم مثل یکی دیگه از مدارکی میمونه که باید بفرستین. اگه همراهش مصاحبه باشه اونوقت فرق داره؛ توی مصاحبه شما باید نشون بدین که 1، میتونین انگلیسی یا هر زبانی که قراره رو صحبت کنین. 2، میدونین چرا دارین میرین اون کشوری که دارین میرین و 3، این رشته ای که میرین چیه. ممکنه ازتون سوالات مالی هم بپرسن. بیسیکلی باید اس.او.پی تون رو شرح بدین دیگه. فکر میکنم اگه گوگل کنین سوالاتش باشه و حواستون باشه نگین میخواین بمونین.

بعد از این داستان، اگه وضعتون اوکی باشه یه ماهی رو باید در اضطراب سپری کنین (این مدت زمان هم بستگی به کشور فرق داره). چون هرلحظه ممکنه ایمیلی بیاد که بگه اوپس، نشد. اگه تا اینجا مورد قرمزی نداشته باشین، یه نامه دیگه میاد به نام مدیکال که میگه این دکترها رو میبینی؟ اینا دکترهای سفارت مان. برو پیششون. شما هم اون نامه رو پرینت میکنین و با پاسپورتتون (و مدارک دیگه ای که توی اون ایمیل گفته) میبرین پیش یکی از دکترا. قبلش زنگ بزنین چک کنین کی وقت دارن. اونجا دکتر ازتون پول میگیره (ینی یه درصد هم یادم نمیاد چقدر بود. 100-150 دلار شاید؟)، معاینتون میکنه، نمونه خون و ادرار میگیره، ممکنه عکس هم ازتون بگیره واسه سفارت بجای اینکه نامتون رو فقط بگیره و میفرستتون واسه یه جای دیگه برای سی.تی اسکن. سعی کنین وقتی میرین سی تی حامله نباشین :)))) اونجا هم میگین فلان دکتر واسه سفارت فلانجا منو فرستاده، پول میدین (80-90 تومن فک کنم)، سی تی قفسه سینه ازتون میگیرن و میگن هرتی. وقتی دکتر اطلاعتتون رو میفرسته برای سفارت برای ایمیلی که توی برگه مدیکال بوده یه رسید میره. معمولا میگن وقتی مدیکالت اومد ینی حله دیگه، ولی اینطوری نیست لزوما. ضمن اینکه ممکنه بیماری ای داشته باشین که کشور میزبان باهاش حال نکنه، ممکنه توی مرور پروندتون یچی پیدا شه. بیماری هایی که کشورهای باهاشون حال نمیکنن معمولا چیزهایی هستن که دائم العمرن و درمان طولانی نیاز دارن ولی دقیق نمیدونم. درنتیجه من پیشنهاد میکنم مثل من که تا وقتی ویزام اومد باور نداشتم ویزام میاد شمام نداشته باشین تا ناامید نشین :)) بعد از دو هفته اینا (بازم بستگی به سفارت کشورتون داره) قبولی یا رد ویزاتون میاد. اگه ویزا بیاد، باید نامه ای که براتون ایمیل شده رو همراه پاسپورت ببرین پیک آپ. اگه سفارت تو ایرانه که خودتون میرین، اگه هم نباشه آژانسهایی هستن که کارشون فقط پیکاپه. میگین کدوم کشور باید برین و ویزا مال کدوم کشوره، پول میدین و طرف طی یه هفته ویزاتون رو توی پاسپورت بهتون پس میده. اگه ویزاتون رد شه، توی ایمیل بهتون میگن چرا. مثلا طرف میگه پولت اوکی نبوده، قانع نشدم میخوای بری و اینا. بعضی کشورها فکر میکنم اجازه میدن که درخواست تجدید نظر کنی. مطمئن نیسم توی این قسمت چه اتفاقی میافته؛ شاید باید مدارک جدید بدی یا هرچی، فکر کنم توی خود سایت سفارت میگن. و باز تلاش میکنی آفیسر رو قانع کنی که پول داری و میخوای برگردی. اگه باز ویزات رد شه دیگه درخواست تجدید نظر نمیتونی بکنی. اگه هم ویزات اومد مبارکه، معمولا دو الی سه هفته قبل از شروع کورست ویزات میاد، پس جمع کن که بری.