جزئیات تازه از Strip

یکی از بزرگترین موفقیت های توی این دنیایی که روی پول در آوردن از شکست آدمها میچرخه، اینه که خودتو قبول و دوست داشته باشی. سوفی هگن توی کتاب چاقِ خوشحال میگه همکلاسی دانشگاهم بهم گفت تو فکر میکنی چاقی بده چون هرکسی که بهت گفته چاقی بده از تلاش تو برای لاغر شدن پول درمیاره، و دنیای من دگرگون شد. کاش برای هممون به همین سادگی بود که با یه حرف بینشمون عوض بشه و بتونیم بدون اعنتا به جامعه با خود حقیقیمون زندگی کنیم. برای من که شخصا هیچوقت اینطوری نبوده. شاید از بیرون به نظر بیاد خیلی ساده همه چیز رو به یه ورم میگیرم و از خط قرمزها رد میشم، ولی از اینهمه فیک بودن اعتماد به نفسم خجالت میکشم بعضی وقتا. خجالت میکشم که فیلتر نداره دهنم و خیلی رک حرف میزنم. خجالت میکشم که ادا اصول "دخترونه" ندارم. خجالت میکشم که چاقم. خجالت میکشم که موهای صورت و پام رو نمیزنم. خجالت میکشم که آرایش نمیکنم. خجالت میکشم که منم بعد از دبیرستان دماغم رو عمل نکردم. میتونم تا پایین این صفحه خجالت بکشم، و هردفه خجالت میکشم میگم چرا اخه؟ کی بجز صعنت زیبایی نفع میبره از این که که تو هی بری اپیلاسیون یا تیغ بخری موهاتو بزنی، هی لوازم آرایش بخری، هی پول قرص و دکتر و این رژیم و اون رژیمو بدی که لاغر کنی وقتی همینی که هستی سالمه؟ کی بجز نظام مردسالارانه میتونه از سکوت و "خانوم" بودن یه زن استفاده کنه؟ همه این ها رو توی مغزم میدونم ها، ولی میرم بیرون همه این آدمهای زیبا و خوشگل و بی مو رو میبینم و اینقدر خجالت میشکم که قلبم میاد توی دهنم و نفس نمیتونم بکشم. تقصیر هیچکس بجز صنعتهایی که این استانداردها رو توی مخ جامعه فرو میکنن نیست ها، ولی تغییر دادن تفکری که بیست و خورده ای سال توی مغزت شکل گرفته و با هر فیلم و آهنگ و عکس تحکیم میشه خیلی سخته. این روز مثل بقیه نبودن خیلی سختمه. میخوام یه پیرهن بپوشم برم بیرون، میخواد شورت بپوشم برم لب ساحل، میخوام یه عکس بگیرم که صورتم توش باشه، نمیشه. سختمه. اصلا نمیتونم به این فکر کنم که مثل بقیه بشم و زیر این فشار خم بشم، اما خودم بودن خیلی سختمه.

موزیک ویدیو

پ.ن. من هنوز معتقدم سیزنتال دیس اوردرم با آفتاب میاد. این چندمین بار؟

یکی از بزرگترین موفقیت های توی این دنیایی که روی پول در آوردن از شکست آدمها میچرخه، اینه که خودتو قبول و دوست داشته باشی. سوفی هگن توی کتاب چاقِ خوشحال میگه همکلاسی دانشگاهم بهم گفت تو فکر میکنی چاقی بده چون هرکسی که بهت گفته چاقی بده از تلاش تو برای لاغر شدن پول درمیاره، و دنیای من دگرگون شد. کاش برای هممون به همین سادگی بود که با یه حرف بینشمون عوض بشه و بتونیم بدون اعنتا به جامعه با خود حقیقیمون زندگی کنیم. برای من که شخصا هیچوقت اینطوری نبوده. شاید از بیرون به نظر بیاد خیلی ساده همه چیز رو به یه ورم میگیرم و از خط قرمزها رد میشم، ولی از اینهمه فیک بودن اعتماد به نفسم خجالت میکشم بعضی وقتا. خجالت میکشم که فیلتر نداره دهنم و خیلی رک حرف میزنم. خجالت میکشم که ادا اصول "دخترونه" ندارم. خجالت میکشم که چاقم. خجالت میکشم که موهای صورت و پام رو نمیزنم. خجالت میکشم که آرایش نمیکنم. خجالت میکشم که منم بعد از دبیرستان دماغم رو عمل نکردم. میتونم تا پایین این صفحه خجالت بکشم، و هردفه خجالت میکشم میگم چرا اخه؟ کی بجز صعنت زیبایی نفع میبره از این که که تو هی بری اپیلاسیون یا تیغ بخری موهاتو بزنی، هی لوازم آرایش بخری، هی پول قرص و دکتر و این رژیم و اون رژیمو بدی که لاغر کنی وقتی همینی که هستی سالمه؟ کی بجز نظام مردسالارانه میتونه از سکوت و "خانوم" بودن یه زن استفاده کنه؟ همه این ها رو توی مغزم میدونم ها، ولی میرم بیرون همه این آدمهای زیبا و خوشگل و بی مو رو میبینم و اینقدر خجالت میشکم که قلبم میاد توی دهنم و نفس نمیتونم بکشم. تقصیر هیچکس بجز صنعتهایی که این استانداردها رو توی مخ جامعه فرو میکنن نیست ها، ولی تغییر دادن تفکری که بیست و خورده ای سال توی مغزت شکل گرفته و با هر فیلم و آهنگ و عکس تحکیم میشه خیلی سخته. این روز مثل بقیه نبودن خیلی سختمه. میخوام یه پیرهن بپوشم برم بیرون، میخواد شورت بپوشم برم لب ساحل، میخوام یه عکس بگیرم که صورتم توش باشه، نمیشه. سختمه. اصلا نمیتونم به این فکر کنم که مثل بقیه بشم و زیر این فشار خم بشم، اما خودم بودن خیلی سختمه.

موزیک ویدیو