ماجرای Electric Light by James Bay ترک به ترک

Electric Light by James Bay ترک به ترک

باید اقرار کنم سه ماه پیش که جیمز تک آهنگ وایلد لاو رو منتشر کرد من یکم شوکه شدم. از موی کوتاهش نه، چون توی مصاحبه ها گفته بود همیشه موی بلند و کلاه رو نگه نمیداره (ما که دلمون تنگ میشه انی ویز) اما از صداش و بیشتر استایلش؟ تا قبل این پرومو جیمز استایلیش بود اما باکلاس، رنگ های نسبتا تیره و طرح ها سنگین، خیلی راک استاری. اما الان بیشتر منو یاد هرولد استایلز میندازه با لباس پوشیدنش و نه که خوشم نیاد، اما؟ آی دونو. خلاصه که اگه من با وایلد لاو تعجب کردم، با پینک لمونید شاخ درآوردم حقیقتا. همونطور که خودشم توی به مصاحبه گفت صدا و موسیقیش "متفاوته" و من لزوما با موسیقیش مشکل ندارم و خیلی خوشحالم که تونسته رنج صداییش رو بسنجه و بالا ببره اما باید گفت مای فیویریت کاپ آو تی نیست.

Intro: احساس میکنم این اینترو و اینترلود یه ناخنکی به جیمز و رابطه ی خدا سالش با دوست دختر/نامزدشه و چیزهایی که پشت سر گذاشتن و خب. کیوته؟

Wasted on Each Other: این ترک تا الان محبوب منه. یه حسی که ولش کردی و به هر دلیل نداریش و میدونی که اذیتت میکنه اما در همون حال میدونی که میتونه عالی باشه. لیریک و صدای گیتار این آهنگ عالیه، صدای جیمز رو هم من توی ورس ها خیلی بیشتر از کورس دوست دارم - که برمیگرده به همون داستان نت بالایی که توی این آلبوم خیلی زیاد استفاده میکنه. 

Pink Lemonade: بعد از شوک اولیه ی این آهنگ، من به این نتیجه رسیدم قشنگ دنس سانگ منه اینه. ضمن اینکه لیریکش خیلی برای من میک سنس میکنه، مخصوصا Let me wake up heavy head lying in my bed with you naked, Go put that song on that you love on repeat, until we can't take it :)))، اینو من فقط میذارم باهاش میخونم و میرقصم

Wild Love: ارررررم. آهنگ خوب؟ لیریک خوب؟ همه چی خوب؟ نمیدونم، من دوسش دارم - از آی وود - ولی خیلی دیوونش نیستم؟ با ریتم نسبتا آروم و راک طورش حال میکنم.

Us: این آهنگ قشنگ جیمزه. لریک، آهنگ، صدا. خیلی خوبه. خیلی حس ناامیدی/امیدش قشنگ و دل نشینه.

In My Head: وات ایون؟؟؟.............. آهنگ شاد و کیوتیه ولی آیم لاک؟؟؟؟؟

Interlude: :(

Just for Tonight: کال می رایت بک :( من هرچقدم این پیام حالا یه امشب بیخیال نگرانی هات شو رو دوست داشته باشم دیگه یه کوچولو اور ریتد شده. نه که این آهنگ بد باشه، نه، اینم جَمِ کیوت و باحالیه، ولی خب.

Wanderlust: این آهنگ رو من اول به خاطر اسمش دوست دارم :))) بعدشم آهنگ و لیریکش خیلی خوبه. کامان اور اند مند مای هارت! اصلا به خیلی جاهاش نمیاد که راجع به لاست باشه :)) اینقد فلافیه. و کیوت.

I Found You: از نظر لیریکی، من احساس میکنم این آهنگ یکم قدیمیه ولی چون سبک آهنگ و تنظیمش به این آلبوم میخورده اینجا گذاشته شده. با وجود اینکه خیلی خیلی کیوته، آهنگش اصلا منو درنمیابه

Sugar Drunk High: این خیلی لیریکش خوبه :)) قشنگ نیمه ی اول دهه بیستم زندگی آدم رو خلاصه میکنه. یکم برای من شخصا سخت بود باز با اون نوت بالای صدای جیمز کنار بیام، ولی بجز اون خییییلییییی خوبه

Stand Up: برعکس اسمش، احساس میکنم این آهنگ بیشتر هدفش یه خداحافظی با همه چیزهای خوبه دوران نوجوانی و جوانی ه که با مسیولیت و هارت بریک ه بزرگ سالی آروم آروم از بین میرن. بجز اون آخرش که موسیقیش تُن امید و تغییر داره، کلش کلا خیلی ناامید کنندس. من هنوز باهاش ارتباط برقرار نکردم.

Fade Out: اینم جزو محبوب های منه. هم لیریک، هم موسیقی هم صدای جیمز که خیلی خیلی خوب روی همه چیز میشینه. اصن خیلی خیلی خوبه؟ چی بگم دیگه؟ 

Slide: آخرین اهنگ هم خیلی جیمزه، هم خیلی این تم ناامیدی که بیشتر آهنگ ها داشتن رو با خودش حمل میکنه. این آهنگ ولی قشنگ به نظرم به صدای جیمز اجازه میده آدم رو به فنا بده. بشینی باهاش گریه کنی فقط.

 

حالا که نشستم یه بار اول تا اخر همه آهنگ ها رو به دقت گوش کردم واسه این پست، متوجه شدم که آهنگ های چقد فاز راک دهه 80-90 میلادی دارن. مخصوصا پینک لمونید، این مای هد و شوگر درانک های بنظرم؟

اگه آلبوم رو دانلود نکردین این مسترپیس رو از دست ندین : دانلود

جیمز آهنگ آس رو با آلیشا کیز هم خونده که خداست : دانلود

Interlude: :(